Volume 12, Issue 2 (6-2024)                   JRIA 2024, 12(2): 55-74 | Back to browse issues page


XML Persian Abstract Print


1- Faculty of Architecture and Urbanism, Tabriz Islamic Art University, Tabriz, Iran.
2- Faculty of Architecture and Urbanism, Tabriz Islamic Art University, Tabriz, Iran
Abstract:   (6170 Views)
Being able to take a lesson means avoiding repeating negative experiences and actions, and taking advice and learning from the positive experiences of the past. Throughout history, architectural works have emerged based on the accumulation of human experiences and have been continuous with trial and error. Based on this, the aim of the current research is to explain the function of lesson-taking in different aspects of architectural works. This research, relying on the method of logical reasoning, seeks to explain the category of learning in architecture in three areas: learning person, the subject of learning and the learning process. Due to its educational function, lesson-taking can act in architecture as a way to criticize, learn and benefit from the positive and negative experiences of past architectural works. The lesson-taking category in architectural works includes architects as the creators of the architectural work and people as the creators of the cultural infrastructure of architecture, who by being trained and equipped with the means of lesson-taking can acquire, transfer and correctly use the information of the subject of the lesson (architecture). The subject of lesson is the semantic and physical aspects of architecture, and from the point of view of lesson-taking, what is good and beautiful in these aspects has the ability to instruct and learned from. It is possible to take lessons from architectural works in a conscious process and based on the means of advisability or unconsciously and relying on mental accumulations throughout history. The lesson-taking process and the way of imparting lessons and tips in architecture occurs more consciously for technical and specialized people (architects) and more unconsciously for ordinary people (architecture’s audience).
Architects, under the condition of proper and sufficient education during their studies, due to their scientific and technical view on architectural works, can take advantage of positive and negative experiences of architectural works in a more conscious and self-aware manner; but people and architectural audiences would take lessons from the work of architecture unconsciously and unknowingly due to lack of sufficient expertise. This issue manifests itself mostly in connection with historical and remaining from the distant past architectural works that recognition, criticism, and education of them require expertise and historical knowledge. In other words, architects have an easier connection with architectural works from the distant and recent past, and audiences mostly with existing and belonging to the recent past architectural works. By educating and familiarizing the audience with the architectural values of the distant and recent past, it is possible to lead them towards a conscious lesson-taking from architectural works.
Full-Text [PDF 876 kb]   (257 Downloads)    
Type of Study: Research | Subject: Islamic jurisprudence, low and ethics in architecture and urbanism.
Received: 2023/10/31 | Accepted: 2024/06/15 | Published: 2024/07/14

References
1. قرآن کریم. 1386. ترجمه‌ی مهدی الهی‌قمشه‌ای. تهران: پیام آزادی.
2. نهج‌البلاغه. 1386. ترجمه‌ی محمد دشتی. مشهد: سنبله.
3. اتو، وین. 1384. معماری و اندیشه نقادانه. ترجمه‌ی امینه انجم شعاع. تهران: نشر فرهنگستان هنر.
4. احمدیان‌احمدآبادی، اکرم، و محمد اخوان 1392. آموزه‌های تاریخ از دیدگاه امیرالمؤمنین علی(ع). پژوهشنامه علوی 4 (2): 19-38.
5. احمدی‌علیایی، سعید، و فتانه محمودی. 1394. جهان‌های اثرگذار در تکوین اثر هنری: تاریخ جامعه، تاریخ هنر، تاریخ هنرمند. فصلنامه تخصصی نقد ادبی 8 (29): 31-52.
6. آذرتاش، آذرنوش. 1388. فرهنگ معاصر عربی-فارسی. تهران: نی.
7. اسماعیلی‌قشلاقی، امیررضا، و محمدرضا بمانیان. 1400. معیارهای اصالت و اعتبار آثار معماری معاصر (نمونۀ موردی: موزۀ هنرهای معاصر تهران). باغ نظر 18 (104): 5-16.
8. آمدی، عبدالواحدبن محمد. 1366. تصنیف غررالحکم و دررالکلم، جلد 5. قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
9. باقری، خسرو. 1396. نگاهی دوباره به تربیت اسلامی. تهران: انتشارات مؤسسه فرهنگی مدرسه برهان.
10. بیهقی، ابوالفضل محمد بن حسین. 1381. تاریخ بیهقی. به کوشش خلیل خطیب رهبر. تهران: مهتاب.
11. پورمند، حسنعلی، و فاطمه طباطبایی‌ملاذی. 1394. الگوی پنهان حاکم بر نظام استقرار فضایی در مسکن ایرانی- اسلامی (بررسی موردی خانه رسولیان یزد). پژوهش‌های معماری اسلامی 3 (4): 3-21.
12. پیشوایی، حمیدرضا، و مهرداد قیومی‌بیدهندی. 1392. خاک و خرد تأملی در شأن معماری در مثنوی معنوی. مطالعات معماری ایران 2(3): 17-36.
13. تقوایی، ویدا. 1389. از چیستی تا تعریف معماری. هویت شهر 5 (7): 75-86.
14. جعفری، محمدتقی. 1375. ترجمه و تفسیر نج‌البلاغه، جلد 21. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
15. جوادی‌عاملی، عبدالله. 1368. اسرار عبادت. تهران: الزهراء.
16. چاپلقی، غلامرضا، اصغر محمدمرادی، و غلامحسین معماریان. 1398. ابعاد و مؤلفه‌های نگرش استمرار و گسست تاریخی در پهنه‌های زیست اجتماعی ایران. مسکن و محیط روستا 38 (166): 109-122.
17. حافظ‌ابرو، عبدالله بن لطف‌الله. 1378. جغرافیای حافظ‌ابرو، جلد 1. مقدمه، تصحیح و تحقیق از صادق سجادی. تهران: میراث مکتوب.
18. حائری، محمدرضا. 1375. میزگرد: از معماری گذشته چه درسی می‌توان گرفت؟ آبادی 6 (23): 29-36.
19. حجت، عیسی. 1391. سنت و بدعت در آموزش معماری. تهران: سمت.
20. حجت، عیسی. 1394. سنت سنت‌گرایان و سنت‌گرایی معماران. هنرهای زیبا 20(1): 5-16.
21. حجت، عیسی، و مهدی ملکی. 1391. همگرایی سه گونه بنیادین هندسی و پیدایش هندسه مسجد ایرانی. هنرهای زیبا 17(4): 5-16.
22. حسینی، الهه السادات، محمدمنصور فلامکی، و عیسی حجت. 1398. نقش تفکر خلاق و سبک‌های یادگیری در آموزش طراحی معماری. اندیشه معماری 3 (5): 125-140.
23. حیاتی، حامد، بهزاد وثیق، و شیوا مدنی‌زاده. 1397. تجلی مؤلفه‌های اخلاقی در معماری خانه‌های سنتی اقلیم گرم و خشک ایران. اخلاق در علوم و فناوری 13 (4): 1-7.
24. خاقانی شروانی، افضل‌الدین‌بدیل. 1386. دیوان خاقانی. به کوشش سید‌ضیاء‌الدین سجادی. تهران: زوار.
25. راغب اصفهانی، حسین بن محمد. 1362. المفردات فی غریب القرآن. بی‌جا: کتاب‌فروشی مرتضوی.
26. رحیم‌نیا، رضا، امین محمودزاده، فرهاد تهرانی، و علی زمانی‌فرد. 1392. بازشناخت تجربیات معماری بومی در جنوب خراسان، جهت حفاظت و مرمت معماری خشتی. مسکن و محیط روستا 32 (142): 19-32.
27. رحیم‌نیا، رضا، علی زمانی‌فرد، مهران قرائتی. 1396. بررسی تاریخی و تبیین جایگاه حرفه‌ای و نقش معماران سنتی در فرآیند تحولات معماری و مرمت با تکیه بر منابع مکتوب. مرمت و معماری ایران 7 (13): 19-34.
28. رنجبرکرمانی، علی‌محمد. 1399. بهبود کارایی شیوه آموزش تاریخ معماری. مطالعات معماری ایران 9 (18): 5-24.
29. سروش، عبدالکریم. 1373. حکمت و معیشت. تهران: موسسه فرهنگی صراط.
30. سعیدی، پریسا، ابوذر صالحی، محسن افشاری. 1401. ارجاعات صورت‌گرایانه به پیشینه معماری ایران به‌منظور هویت‌بخشی به مسکن معاصر. نامه معماری و شهرسازی 15 (36): 53-74.
31. سلیمانی‌امیری، جواد. 1400. مفهوم و اصول تاریخ‌پژوهی اسلامی. تحقیقات بنیادین علوم انسانی 7 (3): 171-193.
32. شهبازی، مجید، و زهره ترابی. 1393. مقایسه بازتعریف و باز به‌کارگیری سنت در معماری معاصر ایران و اروپا (مطالعه موردی: برخی آثار لوکوربوزیه و سید هادی میرمیران). هویت شهر 8 (19): 35-48.
33. غلامعلی‌فلاح، محمد. 1400. تبیین معانی تاریخ معماری از طریق بررسی نسبت مفردات و لفظ آن. صفه 31 (92): 97-108.
34. قائمی‌مقدم، محمدرضا. 1380. عبرت و تربیت در قرآن و نهج‌البلاغه. روش‌شناسی علوم انسانی 7 (27): 69-91.
35. قائمی‌مقدم، محمدرضا. 1384. روش عبرت‌دهی در قرآن. تربیت اسلامی 1 (1): 9-38.
36. قلعه‌نویی، محمود. 1401. خاستگاه‌های اندیشه و روش زمینه‌گرایی در شهرسازی، معماری و حوزه‌های تأثیرگذار بر این دو از دهه 1960 تاکنون، فصلنامه پژوهش‌های مکانی فضایی (25): 5-28.
37. قیومی‌بیدهندی، مهرداد. 1390. گفتارهایی در مبانی و تاریخ معماری و هنر. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
38. قیومی‌بیدهندی، مهرداد. 1402. بنیادهای فهم تاریخ معماری، درس‌نامه‌ای میان‌رشته‌ای. تهران: مؤسسه تألیف، ترجمه و نشر آثار هنری (متن).
39. قیومی‌بیدهندی، مهرداد، و امید شمس. 1391. درآمدی بر تاریخ ذهنیت عامه در معماری ایران. مطالعات معماری ایران 1 (2): 5-25.
40. کاپون، دیوید اسمیت. 1383. مبانی نظری معماری، جلد 1. ترجمه‌ی علی یاران. تهران: مرکز انتشارات علمی دانشگاه آزاد اسلامی.
41. کانتر، دیوید. 1392. روانشناسی مکان. ترجمه‌ی مریم امیری‌خواه. تهران: فضا.
42. کبیرصابر، محمدباقر. 1392. رهیافت‌های معماری سنتی تبریز برای ساخت‌و‌ساز ایمن پس از زلزله، مطالعه موردی: کاربست کلاف‌های چوبی در معماری خانه‌های قاجاری. نامه معماری و شهرسازی 6 (11): 59-70.
43. کریمی، نرگس، رضا ابویی، و داریوش حیدری. 1395. گونه‌شناسی و سیر تحول پشت‌بندها از ابتدا تا انتهای دوران تاریخی در معماری ایران. باغ نظر 13 (40): 55-68.
44. گروت، لیندا، و دیوید وانگ. 1384. روش‌های تحقیق در معماری. ترجمه‌ی علیرضا عینی‌فر. تهران: سمت.
45. مجتهدزاده، روح‌الله. 1401. شفاهی و مکتوب در آموزش معماری دوران اسلامی، فرضیه‌ای در باب انتقال علم در حوزۀ معماری. مطالعات معماری ایران 11 (21): 53-68.
46. محمدی‌ری‌شهری، محمد. 1388. میزان الحکمه، جلد 7. قم: مؤسسه علمی فرهنگی دارالحدیث.
47. ملایری، سپیده، مسعود ناری‌قمی، و سجاد دامیار. 1398. تبیین میزان اثربخشی آموزش‌های پایه معماری به مخاطب عام نوجوان (مطالعه موردی: خوانش نماهای معماری). هویت شهر 13 (4): 75-90.
48. مهدوی‌نژاد، محمدجواد. 1384. آموزش نقد معماری، تقویت خلاقیت دانشجویان با روش تحلیل همه‌جانبه آثار معماری. هنرهای زیبا (23): 69-76.
49. ناری‌قمی، مسعود. 1398. نگرش انتقادی اسلامی: رویکردی برای آموزش کاربردی تاریخ معماری اسلامی. پژوهش‌های معماری اسلامی 7 (4): 95-117.
50. ندیمی، هادی. 1386. کلک‌دوست، ده مقاله در هنر و معماری. اصفهان: سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان.
51. نقره‌کار، عبدالحمید، حیدر جهان‌بخش، و مهدی حمزه‌نژاد. 1396. انسان، طبیعت، معماری. تهران: پیام نور.
52. نقی‌زاده، محمد. 1379. رابطه هویت سنت معماری ایران با مدرنیسم و نوگرایی. هنرهای زیبا (7): 79-91.
53. نقی‌زاده، محمد، و بهناز امین‌زاده. 1379. رابطه معنی و صورت در تبیین مبانی هنر. هنرهای زیبا (8): 16-32.
54. نوایی، کامبیز، و کامبیز حاجی‌قاسمی. 1390. خشت و خیال، شرح معماری اسلامی ایران. تهران: سروش.
55. یمینی، ستاره، پریسا علیمحمدی، و کاوه بذرافکن. 1401. نقش تجربه زیسته طراحان در بازنمایی کهن‌الگوهای معماری (نمونه موردی: آثار معماران ایرانی تحصیلکرده خارج از کشور. باغ نظر 19 (111): 5-16.
56. یونگ، کارل گوستاو. 1381. انسان امروزی در جستجوی روح خود. ترجمه‌ی فریدون فرامرزی و لیلا فرامرزی. مشهد: آستان قدس رضوی.
57. Holy Quran. 2008. Translated by Mahdi Elahi Ghomshei. Terhan: Payam-e Azadi.
58. Nahj al-Balaghe. 2016. Translated by Mohammad Dashti. Mashhad: Sonboleh.
59. Abdolkarim Soroush. 1994. Wisdom and Livelihood. Tehran: Serat Cultural Institute.
60. Ahmadi Oliayi, Saeed, and Fattaneh Mahmoudi. 2015. Influential World Sin the Genesis of an Artwork: Social History, Art History, the History of the Artist. LCQ 8(29): 31-52.
61. Ahmadian Ahmadabadi, Akram, and Mohammad Akhavan. 2014. The Lessons of History from the Viewpoint of Imam Ali (PBUH). Pazuhesname-ye Alavi 4(2): 19-38.
62. Ali Pourmand Hamid, and Fatemeh Tabatabaei Malazi. 2016. The Latent Pattern of Spatial Arrangement in Iranian-Islamic Houses (Case study of Rasoulian House, Yazd). Researches in Islamic Architecture 3(4): 3-17.
63. Amadi, Abdul Wahed Ibn Mohammad. 1987. Tasnif-e Gharr al-Hakam and Darr al-Kalam, Volume 5. Qom: Islamic Development Office.
64. Attoe, Wayne. 2005. Architecture and Critical Imagination. Translated by Amineh Anjomshoaa. Tehran: Academy of Persian Language and Literature.
65. Azartash, Azarnoosh. 2009. Contemporary Arabic-Persian Culture. Tehran: Ney.
66. Bagheri, Khosro. 2016. A New Look at Islamic Education. Tehran: Publications of Burhan School Cultural Institute.
67. Barber, Daniel A. 2016. Architectural History in the Anthropocene. The Journal of Architecture 21(8): 1165-1170. [DOI:10.1080/13602365.2016.1258855]
68. Beyhaghi, Abolfazl Mohammad Ibn Hossein. 2002. History of Beyhaghi. By Khalil Khatib Rahbar. Tehran: Mahtab.
69. Canter, David. 2014. The Psychology of Place. Translated by Maryam Amirikhah. Tehran: Faza.
70. Capon, Smith David. 2005. Theory Architectural, Volume 1. Translated by Ali Yaran. Tehran: Scientific Publishing Center of Islamic Azad University.
71. Ehteshami, Azin. 2018. Historical Perception of Architecture and Cultural History Approach. Art and Design Review 6(2): 76-95. [DOI:10.4236/adr.2018.62008]
72. Esmaily Gheshlaghi, Amirreza, and Mohammadreza Bemanian. 2022. The Authenticity and Originality of Contemporary Architectural Works (A Case Study of the Tehran Museum of Contemporary Art). Bagh-e-Nazar 18(104): 5-16.
73. Ghalehnoee, Mahmoud. 2023. Origins of Thought and Methods of Contextualism in Urbanism, Architecture and Fields Affecting the Two, From The 1960 to The Present. Journal of Place and Space Research 1401(25): 5-28.
74. Gholam-Ali Fallah, Mohammad. 2021. Identifying the Meanings of Architectural History as the Cross Section of the Words History and Architecture. Soffeh 31(92): 97-108. [DOI:10.29252/soffeh.31.1.97]
75. Grote, Linda, and David, Wang. 2006. Research Methods in Architecture. Translated by Alireza Einifar. Tehran: SAMT.
76. Haeri, Mohammadreza. 1997. Session: What lessons can be learned from past Architecture? Abadi 6(23): 29-36
77. Hafez Abro, Abdullah Ibn Lotfollah. 1999. Geography of Hafez Abro, Volume 1. Introduction, Proofreading and Research by Sadegh Sajjadi. Tehran: Written Heritage Publications.
78. Hayati, Hamed, Behzad Vasigh, and Shiva Madanizadeh. 2019. Manifestation of Ethical Codes in Architecture in Traditional Houses in Iran's Warm and Dry Climate. Ethics in Science and Technology 13(4): 1-7.
79. Hojat, Isa. 2012. Tradition and Innovation in Architecture Education. Tehran: SAMT.
80. Hojat, Isa. 2015. Traditionalists' Tradition and Architects' Traditionalism. Honar-ha-ye Ziba 20(1): 5-16
81. Hojat, Isa, and Mahdi Maleki. 2012. Convergence of Three Fundamental Geometric Types and Genesis of the Persian Mosque's Geometry. Honar-ha-ye Ziba 17(4): 5-16.
82. Hosseini, Elaheh Sadat, Mohammad Mansour Falamaki, and Isa Hojat. 2019. The Role of Creative Thinking and Learning Styles in the Education of Architectural Design. Architectural Thought 3(5): 125-140.
83. Jafari, Mohammad Taghi. 1996. Translation and Interpretation of Nahj al-Balaghe, Volume 21. Tehran: Islamic Culture Publishing House.
84. Japalaghi, Gholamreza, Asghar Mohammad Moradi, and Gholam Hossein Memarian. 2019. The Factors and Basis of Continuity and Interruption in Iran's Bio-social Zones. Housing and Rural Environment 38(166): 109-122.
85. Javadi Aameli, Abdollah. 1989. The Mysteries of Worship. Tehran: Al-Zahra.
86. Jung, Carl Gustav. Modern Man in Search of His Soul. 2002. Translated by Fereydoon Faramarzi and Leila Faramarzi. Mashhad: Astan Quds Razavi Publications
87. Kabirsaber, Mohammad Bagher. 2013. Traditional Principals for Safe Construction after Earthquake in Old Tabriz (Wooden Coil Technique in Qajariieh Era Residential Architecture). Architecture and Urban Planning 6(11): 59-70.
88. Karimi, Narges, Reza Abouei, and Dariush Heydari. 2016. Typology and Developments in Buttresses from the Beginning to the Historical Era in Iranian Architecture. Bagh-e-Nazar 13(40): 55-68.
89. Khaghani Shervani, and Afzaloddin Badeel. 2007. Divan-e Khaghani. By Seyyed Zia al-din Sajjadi. Tehran: Zovvar.
90. Mahdovinejad, Mohammad Javad. 2005. Education of Architectural Criticism, Enhancement the Creativity of Students Through Architectural Criticism. Honar-ha-ye Ziba (23): 76-69.
91. Malaieri, Sepideh, Masoud Narighomi, and Sajad Damyar. 2020. Effectiveness of Teaching Primary Architecture to Public Youth and Teens (Case Study: Reading Architectural Facades) Subject Areas: Urban Design. Hoviat Shahr 13(4): 75-90.
92. Mohammadi Ray Shahri, Mohammad. 2018. Mizan al-Hekmeh, Volume 7. Qom: Dar al-Hadith Scientific and Cultural Institute.
93. Mojtahed-zadeh, Rouhollah. 2022. The Oral and the Written in Architecture Education of the Islamic Era: Hypotheses about the Transmission of Architectural Knowledge. Iranian Architecture Studies 11(21): 53-68.
94. Nadimi, Hadi. 2016. A Pen of Friend. Isfahan: Isfahan Municipal Cultural and Recreational Organization
95. Naghizadeh, Mohammad. 1999. Relation Identity Iranian Architecture Tradition with Modernism and Modernity. Honar-Ha-Ye-Ziba (7):79-91.
96. Naghizadeh, Mohammad, and Behnaz Aminzadeh, 2000. The Relationship between Meaning and Form in Explaining the Basics of Art. Honar-ha-ye Ziba (18): 16-32.
97. Nari Ghomi Masoud. 2020. Islamic Critical View: An Approach Toward Applicable Course of History of Islamic Architecture. Researches in Ismalic Architecture 7(4) :93-114.
98. Navaei, Kambiz, and Kambiz Haji Qassemi. 2011. Khesht-o Khial: An Interpretation of Iranian Islamic Architecture. Tehran: Soroush.
99. Noghrekar, Abdol Hamid, Heidar Jahanbakhsh, and Mahdi Hamzenezhad. 2016. Human, Nature, Architecture. Tehran: Payam-e Noor.
100. Pishvaie, Hamid Reza, and Mehrdad Qayyoomi Bidhendi. 2013. Soil and Wisdom, Reflections on the Status of Architecture in Rumiâs Mathnawi. Iranian Architectural Studies 2(3): 17-36.
101. Qaemi Moqadam, Mohammad Reza. 2001. Admonition and Education from the Viewpoint of the Qur'an and Nahj al-Balagah. MSSH 7(27): 69-91.
102. Qaemi Moqadam, Mohammad Reza. 2005. The Method of Making Example in Quran. Islamic Education 1(1): 9-38.
103. Qayyoomi Bidhendi, Mehrdad. 2011. Art and Architecture of History of bases the in Statements. Tehran: Elmi va Farhangi Publishing Corporation.
104. Qayyoomi Bidhendi, Mehrdad. 2024. Foundations of Understanding the History of Architecture. Tehran: Matn.
105. Qayyoomi Bidhendi, Mehrdad, and Omid Shams. 2012. History of Mentalities in Iranian Architecture: an Introduction. Islamic Architecture Studies 1(2): 5-25.
106. Ragheb Esfahani, Hossein Ibn Mohammad. 1983. Al-Mufardat fi Gharib al-Quran. No Place: Mortazavi.
107. Rahimnia, Reza, Amin Mahmoudzadeh, Farhad Tehrani, and Ali Zamanifard. 2013. Recognition of Vernacular Architectural Practices in the South of Khorasan, an Approach for Conservation and Restoration of Earthen architecture. Housing and Rural Environment 32(142): 19-22.
108. Rahimnia, Reza, Ali Zamanifard, and Mehran Gharaati. 2017. A Survey on Historical Evolution for Activity of Craftsmen in Architecture and Conservation Process by Focusing on Written Resources. Maremat & Memari-e Iran 7(13): 19-34.
109. Ranjbar Kermani, Ali Mohammad. 2021. Improving the Efficiency of Teaching Architectural History. Iranian Architectural Studies 9(18): 5-24.
110. Rapoport, Amos. 1969. House, Form, and Culture. Prentice Hall, Engle-wood Cliffs.
111. Saba, Manuel, et al. 2023. Historical-Architectural Analysis of Cartagena de Indias Heritage. City, Territory and Architecture 10(3): 1-21. [DOI:10.1186/s40410-022-00185-y]
112. Saeidi, Parisa, Aboozar Salehi, and Mohsen Afshary. 2022. Formalistic References to the Architectural Background of Iran to Assign Identity to Contemporary Housing. Architecture and Urban Planning 15(36): 53-74.
113. Shahbazi, Majid, and Zohreh Torabi. 2014. The Comparative Study of Reinterpretation and Requalification of Tradition in the Contemporary Architecture of Iran and Europe, (Case Study: Works of Mirmiran and Corbusier) Subject Areas: Architecture. Hoviat Shahr 8(19): 35-48.
114. Soleimani Amiri, Javad. 2021. The Concept and Principles of Islamic Historiography. The Interdisciplinary Quarterly of Fundamental Researches on Humanities 7(3):171-206.
115. Taghvaei, Vida. 2011. From Essence to the Definition of Architecture. Hoviat Shahr 5(7): 75 - 86.
116. Wilczek, Iwona. 2021. The Layers of History: New Architecture Interventions in Castle Ruins. Frontiers of Architectural Research 10(2): 351-368. [DOI:10.1016/j.foar.2020.12.001]
117. Yamini, Setareh, Parisa Alimohammadi, and Kaveh Bazrafkan. 2022. The Role of Designers' Lived Experience in Representation of Architectural Archetypes A Case Study of Iranian-Born Foreign-Educated Architects' Designs. Bagh-e-Nazar 19(111): 5-16.

Rights and permissions
Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.